XVI Krakowskie Miniatury Teatralne

Gdyby szukać jednego słowa, który można spróbować opisać życie Jadwigi Stańczakowej, byłoby to słowo: cień. Utrata wzroku, wejście w cień. Cień ojca. Cień żydowskiego pochodzenia. Cień getta. Cień utraconego brata i przyjaciół. Cień Mirona Białoszewskiego. Cień depresji. Tym jednym słowem nie da się jednak opisać całego życia. Bo droga ociemniałej Jadwigi Stańczakowej to też niewyobrażalna, mozolna i często beznadziejna walka o wyjście z cienia. Z każdego cienia. Do jasności. Do własnej twórczości, do własnego ja, do samostanowienia, samoakceptacji i decydowania o swoim losie. O losie kobiety, matki, babki, dziennikarki i poetki. Sama o sobie mówiła: "ja ślepak". I jako jedna z pierwszych odważyła się pisać o utracie wzroku i depresji, tak jak jeszcze nikt wtedy nie pisał.

Monodram w wykonaniu Agnieszki Przepiórskiej nie jest opowieścią o życiu zapomnianej, chorej poetki, którą literaturoznawcy zaszufladkowali jako "tę od Mirona". To poetycka podróż o kobiecie odważnej, dzielnej, twardej i wrażliwej jednocześnie, o szerokich horyzontach i zainteresowaniach, widzącej dużo więcej i dalej, niż większość, którym wydawało się, że z ich wzrokiem wszystko w porządku. To jazda bez trzymanki, na latającym dywanie, do gwiazd, do barw, do zieleni.

"To nie jest rola w klasycznym sensie, nie tylko próbuję grać Jadwigę, próbuję zbliżyć się do jej wewnętrznego świata, do sposobu, w jaki doświadczała rzeczywistości: ludzi, poezji, ciszy. Staram się przybliżyć do jej zmysłu widzenia poprzez słowa, dźwięki, obecność. Dla mnie Jadwiga była poetką, która słyszała świat tak głęboko i w takich tonacjach, że sama próba zbliżenia się do tego odczucia mnie porusza. Nie chcę jej "odgrywać". Nie chcę tworzyć postaci. Szukam doświadczenia - prawdziwego, czułego spotkania z tym, co mogło być w niej. Z tą ciszą, którą w sobie niosła. Z tą odwagą bycia sobą. To ogromne wyzwanie, ale jeszcze większy zaszczyt, że mogę nieść tę historię. Historię niezwykłej kobiety" - Agnieszka Przepiórska.

TWÓRCY:
tekst - Piotr Rowicki
reżyseria - Anna Gryszkówna
muzyka - Piotr Skotnicki
scenografia i kostiumy - Matylda Kotlińska
choreografia - Karolina Kraczkowska
światło - Michał Głaszczka

Mazowiecki Instytut Kultury
Spektakl w ramach festiwalu XVI Krakowskie Miniatury Teatralne.
Organizator - Krakowskie Forum Kultury
Produkcja spektaklu: Mazowiecki Instytut Kultury, Act&Flow Agnieszka Przepiórska, Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie